piątek, 18 kwietnia 2014

Droga Krzyżowa na Majdanku

    11 kwietnia, już po raz 15 na terenie byłego obozu koncentracyjnego na Majdanku odbyła się droga krzyżowa. Wzięły w niej udział około dwa tysiące lublinian w tym nasz cały odział wraz z księdzem asystentem. Razem z nami modliła się także 150- osoba grupa młodzieży ukraińskiej. 
   Przy poszczególnych stacjach były puszczane nagrania ludzi, którzy wypowiadali się na temat tego, co przeżywali będąc więźniami Majdanka. Ich wyznania były bardzo poruszające. Krocząc od stacji do stacji można było poddać refleksji własne życie i jego doświadczenia. To wydarzenie było bardzo trafnym połączeniem tego miejsca- jako symbolu cierpienia i męki a tym co przeżywał Pan Jezus krocząc na Kalwarię.
"
… wybierając, na wzór Jezusa, drogę krzyżową, pamiętaj… Jezus nie wybrał tej drogi dla krzyża postawionego na Golgocie… On ją wybrał dla ludzi, stojących przy drodze… Wybrał ją dla Ciebie!"

Misterium Męki Pańskiej

W Niedzielę 13.04, tuż po mszy wieczorowej, wystawiliśmy w kościele pw. Miłosierdzia Bożego inscenizowaną Drogę Krzyżową. Misterium to składało się z dwóch części (fragmenty filmu "Pasja" Mela Gibsona + krótkie scenki). Zrealizowanie naszego projektu było możliwe jedynie dzięki połączeniu sił członków KSM-u "Misericordia", Oazy, Liturgicznej Służby Ołtarza, sióstr zakonnych (s. Noela i s. Maristella), a także pana Piotra Popiela (któremu zawdzięczamy uratowanie oprawy muzycznej misterium) i pana Stasia (który pomógł nam przygotować ogromny krzyż). Reżyserem tegorocznej wersji misterium był Marcin Dudkiewicz, który wykazał się niespotykaną wręcz dozą cierpliwości, opanowania, kreatywności i pracowitości. Do wydarzenia tego przygotowywaliśmy się przez 7 kolejnych prób. I choć nie było ich zbyt dużo, to wszyscy zdołali opanować swoje role do tego stopnia, że zgromadzona publiczność, nie mogąc ukryć swego podziwu dla aktorów i ekipy współpracującej przy produkcji tego wydarzenia, nagrodziła nas gromkimi brawami. Po spektaklu jedna z polonistek pracujących w lokalnym gimnazjum nr 3 osobiście przyszła do zakrystii księży, aby pogratulować aktorom świetnie zrealizowanego przedsięwzięcia i zaprosić nas na przyszły rok do wystawienia misterium we wspomnianym już gimnazjum. Poniżej znajdziecie kilka zdjęć zza kulis i nie tylko (w oczekiwaniu na film z tegorocznej Drogi Krzyżowej), a także link do filmiku, na którym utrwalona została nasza poprzednia Droga Krzyżowa (z 2012 r.). Chciałbym w tym miejscu w imieniu całego kierownictwa KSM "Misericordia" podziękować każdemu, kto przyczynił się do powstania Misterium Męki Pańskiej (a w szczególności p. Piotrkowi Popielowi).
Bóg zapłać :)




















wtorek, 1 kwietnia 2014


28 III 2014r. Celina poprowadziła spotkanie o Bogu, człowieku, ich obrazie i relacjach między nimi. Rozmawialiśmy m.in. o podobieństwach między Bogiem i człowiekiem, o śmierci Boga na krzyżu i jej znaczeniu, a także o tym, jak relacje człowieka z Bogiem wyglądać powinny. Rozważaliśmy również fragment Ewangelii wg. Św. Jana, w którym to padają dwa słowa , których brakuje w pozostałych trzech Ewangeliach, a które wypowiedział Piłat: "Oto Człowiek" (Jan, 19,5). Słowa te pokazują, że Piłat, tak jak faryzeusze, nie uwierzył w Boga, którego miał osądzić, lecz jednocześnie nie widział w Nim niczego, co skazywałoby Go na śmierć, a co faryzeuszom tak bardzo przeszkadzało. Piłat symbolizuje również każdego człowieka, w którego rzeczywistości nie ma miejsca na Boga, a który nie dopuszcza do siebie myśli, że musi w Jezusa uwierzyć i nie może w Niego wątpić, bo On przyszedł go (nawet gdyby był jedynym człowiekiem na świecie) zbawić i za niego umarł. Nie możemy być jak Żydzi, którzy wierzą tylko w znaki dane od Boga, ani jak Grecy, którzy wierzą tylko w to, co potrafią zrozumieć. W Boga da się uwierzyć tylko wtedy, gdy zobaczymy Go skatowanego, kroczącego wytrwale obok nas. Szczególnie polecam w tym miejscu internetowe rekolekcje OP Adama Szustaka, spośród których wysłuchaliśmy jednego odcinka  podczas tego spotkania:
http://www.stacja7.pl/article/2960/Oto+Cz%C5%82owiek!+Odcinek+6.+Stacja+V%3A+Oto+cz%C5%82owiek/58 . Za kolejne, świetnie przeprowadzone przez Celinę spotkanie serdecznie dziękuję w imieniu wszystkich obecnych na tym spotkaniu ksmowiczów.


21 III 2014r. Remek (Ja :) ) przeprowadził swoje pierwsze w życiu spotkanie. Tematem tego spotkania była szeroko rozumiana (choć coraz częściej nieobecna) solidarność społeczna. Na spotkaniu tym omawialiśmy najważniejsze punkty wywiadu udzielonego przez prof. Marcina Króla (wywiad). Opowiadał on o idei wolności, na której skupili się politycy "Solidarności" (pomijając jednocześnie równie ważną ideę solidarności społecznej), o pułapkach kapitalizmu i american dream'u, a także o tym, dlaczego filozofia (a więc stawianie sobie pytań o sens życia i jego kształt) została wyparta przez poradniki dostarczające gotowych rozwiązań i o niebezpieczeństwach z tego płynących. Temat spotkania (a w szczególności wywiad) do najłatwiejszych niestety nie należał, jednakże jako jego (moje :) ) pierwsze spotkanie zostało ocenione całkiem dobrze. Dziękuję w tym miejscu wszystkim obecnym na spotkaniu ksmowiczom za wyrozumiałość :)

Muzyczna Droga Krzyżowa - Pasja w dźwiękach


14 III 2014r. w kościele garnizonowym przy Al. Racławickich, odbyło się kolejne już nabożeństwo wielkopostne, pt. "Przez swój krzyż Pan dał nam nadzieję". Była to droga krzyżowa prowadzona przez zespół PANdamusic. Na niezwykłą koncepcję tego nabożeństwa złożyły się: muzyka (jazz/soul + gitarowe riffy), wizualizacje (projekcja szkiców w minimalistyczny sposób przedstawiających  tematy kolejnych stacji), a także rozważania przygotowane przez ks. Adama Baba. Całość stworzyła idealne tło dla silnego przeżycia i kontemplacji tego nabożeństwa.

PASJA W DŹWIĘKACH - PANdamusic

środa, 5 marca 2014

Świadectwo o. Maćka


W piątek, 28 lutego, na prośbę i zaproszenie Agaty, odwiedził nas redemptorysta o. Maciek, (czytaj więcej: redemptoryści), . Jako człowiek niezwykle skromny i ze sporym bagażem doświadczeń, podróżuje po Polsce, aby głosić świadectwo swojego życia i nawrócenia, a poprzez to nauczać ludzi, jak wielka jest miłość Boga wobec każdego z nas, nawet wobec największego grzesznika, do których o. Maciek sam siebie zalicza.

Spotkanie, które przeprowadził, miało formę luźnego wykładu, tak, abyśmy mogli z nim swobodnie porozmawiać i zadać nurtujące nas pytania.

Na początek opowiedział nam historię swojego życia i przemiany: od wiecznego balangowicza, który z lekką ręką wydawał kieszonkowe na imprezy, poprzez zakład z Bogiem odnośnie poprawkowej matury, do której miał przystąpić i seminarium, do którego miał wstąpić, jeśli tylko Bóg pomoże mu zdać. Kto wygrał ? Myślę, że udzielanie odpowiedzi na to pytanie jest zbędne ;)

Wśród tematów, które poruszył, wymienić należy m.in. wspólnotę i jej rolę, czy też Boży plan i pomoc. Omawiając rolę wspólnoty przypomniał nam, że w niej szczególnie człowiek ma szansę osiągnąć zbawienie, gdyż jest to grupa ludzi, która wzajemnie się wspiera (wsparcie duchowe - zbiorowa modlitwa w intencji problemów drugiego człowieka, dobre słowo, etc.), w której ludzie, tak słabi w pojedynkę, stają się nie do pokonania jako wspólnota. "Bo gdzie dwóch lub trzech jest zebranych w moje imię, tam jestem wśród nich" (Mt 18, 20). Kolejnym ważnym punktem spotkania z o. Maćkiem był plan, który Bóg ma dla każdego z nas i tylko od nas zależy, czy zaufamy mu na tyle, aby ten plan zaakceptować i zacząć realizować. Bo Bóg, jako ten, który zna nas najlepiej, znając nasze problemy, wady i obawy, ale przede wszystkim pragnienia, zalety i siłę naszego charakteru, doskonale zaplanował ścieżkę Twojego i Mojego życia, abyśmy w pełni mogli zrealizować nasz potencjał. Natomiast co do pomocy, którą Bóg chce zaoferować każdemu z nas, powiedział, że jest to pomoc od zaraz, lecz w naszych prośbach skierowanych ku niemu powinniśmy skupić się na tym, czego naprawdę potrzebujemy, co jest wartościowe i potrzebne nam w wymiarze duchowym, nie zaś materialnym.

O. Maciek był zdumiony faktem, że traktujemy wspólną modlitwę jako coś normalnego, co jeszcze parę (paręnaście?) lat temu uważał za co najmniej dziwne i był wdzięczny, że zechcieliśmy go tak serdecznie przyjąć (choć niektórzy z nas byli dość sceptycznie nastawieni wobec jego osoby, co nie powinno dziwić, zważywszy na niesamowitą przemianę ducha, którą przeszedł) ;)

Za zorganizowanie spotkania ze wspaniale zmienionym pod wpływem samego Boga człowiekiem, jakim niewątpliwie jest o. Maciek, serdecznie dziękujemy Agacie :)